Internal Value defaultContent

Μοιραία

Ω! πόσο βάσανο μεγάλο το βάσανο είναι της ζωής! Όσο κι ο νους να τυραννιέται, άσπρην ημέρα δε θυμιέται. Ήλιε και θάλασσα γαλάζα και βάθος τ' άσωτ' ουρανού! Ω! της αβγής κροκάτη γάζα, γαρούφαλα του δειλινού, λάμπετε, σβήνετε μακριά μας, χωρίς να μπείτε στην καρδιά μας!

Η Φωτό Μου
Όνομα:
Τοποθεσία: ΣΑΛΟΝΙΚΗ, Greece

Κυριακή, Οκτωβρίου 18, 2009

A m'arcòrd mia malinconia (Θυμαμαι τη μελαγχολια μου)



Εξαργύρωση

Κομμάτια νύχτας και μνήμης
βολίδες παιδικής σφεντόνας
προσγειώνονται στο παρόν
σαν ρήτρες του εφήμερου.

Αναπαλαιωμένος τρόμος
η διπλανή αγωνία
Αποδοχή. Μια βεβαιότητα
που δεν αναβάλλεις.

Ανέλπιστη ευκαιρία.
Εμπρός τάφρος βαθιά
και πίσω οι φίλοι.
Υποψία αντιπαροχής.

Κυρτώνει ο εαυτός σου
--γεφύρι να διαβείς--
αναίτια ισχυρίζεσαι
μια ξαφνική υψοφοβία.

Σάμπως αγάπη έλεγαν
το άνθος που ξερίζωσες.
Αποδημητικές χαρές
οι ερωδιοί που τρόμαξες.

Στης ψυχής σου την αμμουδιά
θα καταπλεύσει η Πάραλος.
Οι ενοχές υγραίνουν
τα βλέφαρα της επίγνωσης.

Γιάννης Τσολακίδης

0 Comments:

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home